Najstarsze historyczne cmentarze Bostonu to Granary Burying Ground, King's Chapel Burying Ground, Old Burying Ground... Cmentarze te, podobnie jak wiele innych historycznych miejsc w Bostonie, stanowią ważne świadectwo bogatej historii tego miasta.
Granary Burying Ground to najczęściej odwiedzany historyczny cmentarz w Bostonie. Cmentarz ten został założony przez władze miasta Boston w 1660 roku z
powodu przepełnienia starego cmentarza (King's Chapel, tuż obok).
W czasie mojej wizyty w Athenaeum Boston widziałam fragmenty tego cmentarza przez okna biblioteki. Zdjęcie powyżej przedstawia fragment budynku Athenaeum.
Spoczywają tu bostończycy, sławni, niesławni, nieznani... Mężczyźni, kobiety, dzieci, purytanie, anglikanie, katolicy, Anglicy, Francuzi, Afrykanie, patrioci, torysi, drukarze, złotnicy, kupcy i zbieracze śmieci – wszyscy oni są pochowani w Granary Burying Ground.W
Granary znajdują się nagrobki dziewięciu gubernatorów Massachusetts, trzech
sygnatariuszy Deklaracji Niepodległości i wielu weteranów wojny o
niepodległość.
Jasny obelisk poświęcony jest rodzicom Benjamina Franklina, który urodził się w Bostonie.
Benjamin
Franklin (1706-1790) był amerykańskim pisarzem, naukowcem, wynalazcą,
mężem stanu, dyplomatą, drukarzem, wydawcą i filozofem politycznym. Franklin należał do najbardziej wpływowych intelektualistów swoich czasów. Był jednym z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych; autorem i sygnatariuszem Deklaracji Niepodległości; a także pierwszym naczelnikiem poczty.
John Hancock (1737 -1793) jest najbardziej znany ze swojego dużego, ekstrawaganckiego podpisu na Deklaracji Niepodległości; był jednym z ojców założycieli Stanów Zjednoczonych, kupcem, mężem stanu i wybitnym patriotą rewolucji amerykańskiej. Był pierwszym i trzecim gubernatorem Wspólnoty Massachusetts.
Przeznaczył swój majątek na wspieranie idei patriotyzmu.
Pomnik John Hancock jest najwyższym nagrobkiem na cmentarzu i zastąpiła oryginalny nagrobek Hancocka, który uległ zniszczeniu i zaginął.
Na cmentarzu Granary Burying Ground znajduje się około 2345 nagrobków i grobowców, choć szacuje się, że pochowano tu 5000 osób.
✯ ✯ ✯ ✯ ✯ ✯ ✯ ✯
King's Chapel Burying Ground był pierwszym cmentarzem w Bostonie. Ten najstarszy cmentarz w Bostonie pierwotnie nazywał się Burying Place, a
dziś znany jest jako King's Chapel Burying Ground, mimo że nie jest
powiązany z żadnym kościołem. Założony w 1630 roku, (roku założenia Bostonu) cmentarz jest starszy od sąsiedniego kościoła King's Chapel o blisko 60 lat. Cmentarz powstał na terenie dawnej osady purytańskiej*.
Ci,
którzy zostali pochowani w pierwszych trzydziestu latach, to głównie
urodzeni w Anglii imigranci do Nowego Świata, szukający wolności
religijnej i nowych perspektyw. Dziś na cmentarzu pozostało około 600 nagrobków, upamiętniających ponad 1000 osób pochowanych w tym miejscu.
*Purytanie
byli angielskimi protestantami w XVI i XVII wieku, którzy dążyli do
uwolnienia Kościoła Anglii od praktyk, które uważali za
rzymskokatolickie. Chcieli aby kościół był bardziej protestanckim. Są oni również kojarzeni z surowym kodeksem moralnym, ceniąc ciężką pracę, samokontrolę i odrzucenie przyjemności. Purytanizm odegrał znaczącą rolę w historii Anglii i wczesnej Ameryki.
King's Chapel,
pierwszy kościół anglikański w purytańskim Bostonie. Został zbudowany
bezpośrednio na pierwszym purytańskim cmentarzu w mieście, założonym w
1630 roku. Znajduje sie tu krypta licząca ponad 260 lat.
Bartholomew Gedney (1698 - 1762) był kupcem z Bostonu.
Na jego nagrobku znajduje się tablica herbowa z czterema orłami. Jest to herb rodu Gedney.
Nagrobki puritanów były proste, symboliczne. Popularnym wizerunkiem był obraz duszy ze skrzydłami po obu stronach czaszki, która miała lecieć do nieba.
W 1630 roku pierwsze statki Wielkiej Migracji Purytanów wypłynęły do Nowego Świata pod dowództwem Johna Winthropa. Była to pierwsza duża fala kolonistów z Anglii. John Winthrop (1588 – 1649) był angielskim prawnikiem purytańskim i
czołową postacią w założeniu Kolonii Zatoki Massachusetts, drugiej co do
wielkości osady w Nowej Anglii po Kolonii Plymouth. Pełnił on funkcję gubernatora przez 12 z pierwszych 20 lat istnienia kolonii. Jego wizja kolonii jako purytańskiego miasta na wzgórzu zdominowały
rozwój kolonii Nowej Anglii, wpływając na rządy i religie sąsiednich
kolonii, a także Massachusetts. (z Wikipedii).
Ponad 20 000 purytanów przybyło do Ameryki, osiedlając się głównie w Nowej Anglii, między 1630 a 1642 rokiem, w okresie znanym jako Wielka Migracja Purytanów.
Kolonia Zatoki Massachusetts w Nowym Świecie była purytańską teokracją na początku lat 50. XVII wieku – to znaczy, jej przywódcy wierzyli, że ich władza pochodzi od Boga. Nie byli oni zbyt tolerancyjni wobec wyznawców innych religii, w rezultacie czego rząd purytański często prześladował i wydalał osoby o innych przekonaniach religijnych, które próbowały osiedlić się w miastach purytańskich.
Takim przykładem może być Mary Dyer (1611–1660), angielska purytanka, która później została kwakierką. Została powieszona w Bostonie za wielokrotne łamanie prawa zakazującego kwakrom wstępu do kolonii. Jest jedną z czterech straconych kwakrów znanych jako Męczennicy Bostońscy.
Skromna rzeźba przedstawiająca Mary Dyer autorstwa kwakierskiej rzeźbiarki Sylvii Shaw Judson, stoi
przed Kapitolem Stanowym Massachusetts w Bostonie.
