Amerykańska sztuka dekoracyjna w Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie
W niewielkiej galerii w Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie (Galeria 228, Galeria Henderson) znajdują się nie tylko obrazy znanych artystów, ale także piękne dzieła sztuki użytkowej autorstwa wielu amerykańskich twórców. W galerii tej jest mała wnęka (widoczna na zdjęciu poniżej), wypełniona pięknymi, dekoracyjnymi eksponatami.
Galeria Henderson to przytulna, kameralna przestrzeń, całkowicie odmienna od typowych sal wystawowych dużych muzeów.
Dominującym elementem w tej niewielkiej przestrzeni jest obraz Le Domino Rose autorstwa jednego z najwybitniejszych amerykańskich malarzy, Johna Humphreya Johnstona (1857-1941).
Tytuł obrazu pochodzi od luksusowego stroju, jaki nosi modelka, zwanego "domino", choć może również nawiązywać do popularnego utworu fortepianowego z tamtych czasów.
Obraz przedstawia młodą kobietę siedzącą tyłem do widza, ubraną w piękny różowy płaszcz. Zajmuje ona większość przestrzeni na obrazie.
W górnej części tego pomieszczenia widoczna jest seria biało-niebieskich ozdobnych płytek ceramicznych. Płytki pochodzące z XVI-XVII wieku przedstawiają motywy sztuki islamskiej z okresu Imperium Osmańskiego.
John La Farge - Wazon z kwiatami, 1864
Znany artysta z Dayton w Ohio - Brainerd Bliss Thresher (1869-1950), jest twórcą tego pięknego parawanu ozdobionego wizerunkiem pawia. Parawan prawdopodobnie wykonany jest z drewna cedrowego, masy perłowej, kości słoniowej, metalowych płatków lub proszku oraz lakieru.
Ceramiczna waza stojąca obok pawia to dzieło Louisa Comforta Tiffany'ego, amerykańskiego artysty, pochodząca z około 1900-1910 roku.
James Abbott McNeill Whistler (1834-1903) - Harmonia w kolorze cielistym i czerwonym / Harmony in Flesh Colour and Red, około 1869.
Obraz na zdjęciu nosi tytuł "W ogrodzie" (znany również jako "Ogród") i jest dziełem amerykańskiego artysty Thomasa Wilmera Dewing.
Został namalowany w latach 1892-1894. Przedstawia postacie kobiece w klasycznych szatach, marmurową ławkę i białego pawia, który jest symbolem małżeństwa i nieśmiertelności.
Poniżej obrazu widać wazon Tiffany Favrile wykonany ze szkła artystycznego, charakteryzujący się opalizującą powierzchnią i bogatymi, ciemnymi kolorami, z których znany był Louis Comfort Tiffany.
Efekt opalizacji uzyskiwano poprzez dodawanie tlenków metali do stopionego szkła podczas produkcji.
Tiffany zarejestrował nazwę "Favrile" w 1894 roku, wywodząc ją od staroangielskiego słowa "fabrile", oznaczającego "ręcznie wykonany".
Styl ten był inspirowany starożytnym szkłem, które po wiekach spędzonych w ziemi pokrywało się opalizującą patyną.
Wazon jest przykładem szkła w stylu secesyjnym.
William Merritt Chase - Nowoczesna Magdalena, około 1888 roku.
Tytuł obrazu nawiązuje do biblijnej postaci Marii Magdaleny, uczennicy Jezusa. Jej nowoczesność przejawia się w współczesnym otoczeniu: azjatyckie tkaniny, które ją otaczają, były szczytem mody w 1888 roku.
Charles Caryl Coleman - Martwa natura z azaliami i kwiatami jabłoni, 1878
Malarz czerpał inspirację z japońskiej sztuki, umieszczając kwitnące gałęzie na tle haftowanej azjatyckiej tkaniny, tworząc elegancką, pionową kompozycję przypominającą wiszący zwój malarski.
Louis Comfort Tiffany był znany ze swoich lamp.
To
jest "Wisząca ważka" (Hanging Head Dragonfly), 1905-10.
Tiffany zaprojektował abażur "Ważka" we
współpracy z Clarą Driscoll, szefową Działu Cięcia Szkła dla Kobiet w firmie Tiffany, jedną z jego pracownic, która nie otrzymała
zbyt wiele uznania za swoją pracę.
Około 1898 roku firma projektowa Louisa Comforta Tiffany'ego zaczęła tworzyć lampy zasilane energią elektryczną, wyposażone w kolorowe abażury z opatentowanego szkła Favrile.
Bursztynowe
kaboszony* migoczą po zapaleniu, nadając efekt ruchu ważkom o
paciorkowatych oczach i delikatnych, ażurowych skrzydłach z brązu.
* To podstawowa technika polerowania kamieni szlachetnych. Kaboszon to kamień, który zazwyczaj jest dość płaski z jednej strony i półokrągły z drugiej. Po wypolerowaniu nie posiada ostrych krawędzi.
Ale za kulisami, w jego nowojorskim studiu, pracuje Clara Driscoll, szefowa działu projektowania dla kobiet, która wymyśla i projektuje niemal wszystkie kultowe lampy z witrażami, z których Tiffany będzie długo pamiętany. Nigdy nie została publicznie doceniona.
Clara and Mr. Tiffany - Susan Vreeland
Sarah Wyman Whitman (1842-1904); Róże – Pamiątka z Villers-le-Bel, 1877-79.
Utalentowana malarka i projektantka witraży i okładek książek z Bostonu. Whitman często preferowała warstwowe, przypominające klejnoty kolory i staranne kompozycje. Po wczesnych studiach u Williama Morrisa Hunta (jednego z pierwszych ważnych nauczycieli, którzy zachęcali kobiety do zostania profesjonalnymi artystkami) Whitman podróżowała do małego francuskiego miasteczka Villers-le-Bel, aby pracować z malarzem Thomasem Couture. Ten kwiatowy hołd mógł stać się upamiętnieniem Couture'a, który zmarł w 1879 roku.
John White Alexander (1856-1915) - Izabela i doniczka z bazylii, 1897. Zainspirowany poezją Johna Keatsa, Alexander przedstawia historię Izabeli, córki bogatego kupca z renesansowej Florencji.
Przy wejściu do tej pięknej sali wiszą trzy witraże stworzone przez dwóch najwybitniejszych amerykańskich artystów specjalizujących się w sztuce witrażowej: Louisa Comforta Tiffany'ego i Johna La Farge'a, którzy byli jednocześnie zaciekłymi i nieustępliwymi rywalami.
John La Farge i Louis Comfort Tiffany przez większość życia toczyli ze sobą zaciekłą rywalizację. Ta wzajemna niechęć mogła motywować ich do rozwijania swoich artystycznych umiejętności. Chociaż mieli wiele wspólnego, ich osobowości były diametralnie różne, wręcz wzajemnie się wykluczające a ich podejście do prowadzenia interesów znacznie się różniło.
Johna La Farge - Piwonie na wietrze / Peonies Blown in the Wind
La
Farge, jeden z najbardziej innowacyjnych i wszechstronnych artystów XIX
wieku, zdobył sławę jako malarz olejny i akwarelista, ilustrator,
twórca fresków i projektant witraży.
Był jednym z pierwszych, którzy wykorzystywali opalizujące szkło i inne nietypowe materiały, co sprawiło, że jego witraże były wyjątkowe i niepowtarzalne.
Ten witraż jest pierwszym z serii co najmniej siedmiu, które La
Farge stworzył w latach 1880-1909, wszystkie oparte na motywie piwonii
na wietrze, zaczerpniętym z chińskich i japońskich zwojów i porcelany.
Został on zainstalowany w rezydencji Henry'ego Gurdona Marquanda w Newport, prezesa Metropolitan Museum w latach 1889-1902.
Witraż "Papugi i akwarium ze złotymi rybkami", 1893, to słynne dzieło Louisa Comforta Tiffany'ego. Był to jeden z najważniejszych elementów stoiska firmy Tiffany na Wystawie Światowej w Chicago w 1893 roku.
John La Farge (1835-1910) był prawdopodobnie największym innowatorem w historii nowoczesnego witrażownictwa. Jego najważniejszym przełomem było odkrycie szkła opalizującego. Opracował technikę łączenia małych kawałków szkła bez użycia ołowiu, co pozwoliło na tworzenie obrazów, które wcześniej można było uzyskać jedynie za pomocą malowania.
Proces ten szybko zaadaptowali tacy wybitni artyści jak Louis Comfort Tiffany.
Ten witraż "Motyle i liście" okna był wykonany w 1889 roku przez La Farge'a dla domu Williama H. White'a w Brooklynie.
Jest to oryginalne okno Johna La Farge.
