John Singleton Copley z Bostonu - najwybitniejszy malarz w kolonialnej Ameryce


John Singleton Copley (1738–1815) był pierwszym wielkim mistrzem malarstwa olejnego w Ameryce Północnej. Szybko rozwinął swoją karierę, stając się w wieku trzydziestu lat wiodącym portrecistą w kolonialnym Bostonie.  
Miało to miejsce ponad 100 lat przed pojawieniem się innego artysty związanego z Bostonem, Johna Singera Sargenta (1856-1925).

Ze względu na reputację artystyczną Johna Singletona Copley, zwłaszcza w dziedzinie portretu, w 1883 roku Boston nazwał jego imieniem swój najważniejszy plac publiczny – Copley Square - plac otoczony ważnymi zabytkowymi budynkami miasta.
Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie posiada największą na świecie kolekcję dzieł Copleya. Jego obrazy są prezentowane w wielu galeriach tego muzeum. Było to możliwe dzięki hojności potomków mieszkańców Bostonu, których portretował John Singleton Copley.

Chłopiec z latającą wiewiórką / Boy with a Flying Squirrel, 1765
Obraz "Chłopiec z wiewiórką", uważany przez wielu za największe arcydzieło Copleya, był pierwszym dziełem artysty zgłoszonym do Towarzystwa Artystów w Londynie (w 1766 roku). Przedstawia on młodszego przyrodniego brata Copleya, Henry'ego Pelham, i był pierwszym z jego portretów wystawionym za granicą. 
 
Charles Pelham, około 1753-54 - To obraz namalowany przez 15-16-letniego Johna Singletona Copleya, przedstawiający jego drugiego przyrodniego brata.

Elizabeth Ross (mąż William Tyng), około 1766.
Piętnastoletnia Elizabeth Ross z Portland w stanie Maine ubrana jest w strój w stylu tureckim – luźne szaty pod futrzanym płaszczem. 

Mary i Elizabeth Royall, około 1758.
Mary i Elizabeth, córki bostońskiego kupca Isaaca Royalla, dorastały w okazałej rezydencji w Medford w Massachusetts; dom, wraz z dużymi pomieszczeniami dla niewolników, nadal stoi i jest otwarty dla zwiedzających.  
Satynowe i koronkowe suknie dziewcząt świadczą o zamożności rodziny i o rozwijających się umiejętnościach 20-to letniego Copleya jako malarza.  
Koliber na palcach Mary i łagodny spaniel są symbolami pomyślności rodziny: ptak prawdopodobnie pochodził z Indii Zachodnich, gdzie plantacje cukru były źródłem bogactwa Royallów; a w Anglii tylko arystokracja mogła posiadać spaniele rasy King Charles jako zwierzęta domowe.

Dwa typowe portrety z XVIII wieku charakteryzują się bogactwem detali i żywymi kolorami. Te obrazy autorstwa Johna Singletona Copleya przedstawiają dwie eleganckie damy, obie ubrane w podobne suknie z dużymi kokardami i ozdobnymi rękawami:
L - Dorothy Wendell (mąż Richard Skinner), 1772. 
R - Ann Holmes (mąż William Coffin), 1770.

Hannah Hill (mąż Samuel Quincy), około 1761. 
Uważa się, że Copley wzorował suknię i kapelusz Hannah na portrecie żony Petera Paula Rubensa, Heleny Fourment. 
Obraz ten znajduje się w oryginalnej, rzeźbionej i ażurowej ramie, która, podobnie jak wiele innych w tej galerii, została wykonana w Bostonie.

Elizabeth Lewis (mąż Ezekiel Goldthwait) 1771.
Obraz daje wyobrazenia o zamożnym stylu życia rodziny Goldthwaitów.

Bethia Torrey (mąż Joseph Mann), 1753. 
Pierwszym zleconym Copleyowi dziełem były portrety Bethii and Józefa Mann. Bethia Mann była córką bostońskiego piekarza – kobietą z tej samej klasy społecznej co Copley.  
Artysta uhonorował ją, wzorując jej pozę, strój i sielankowe tło na brytyjskim obrazie przedstawiającym arystokratkę.

Mercy Otis Warren (mąż James Warren), około 1763.
Mercy Otis Warren była amerykańską poetką, dramatopisarką i historyczką. Obrończyni wolności swojego kraju i inteligencji kobiet.  
Mercy Otis Warren podobnie jak wiele innych kobiet, łączyła obowiązki domowe i publiczne. Była zamężna z kupcem i właścicielem ziemskim Jamesem Warrenem i matką pięciu synów. 
Mercy i James Warren byli aktywistami w walce o niepodległość;
Mercy została pierwszą historyczką rewolucji amerykańskiej. 
Niektórzy uważają ją za pierwszą Amerykankę, która pisała przede wszystkim dla szerokiej publiczności.

Elizabeth Murray (mąż James Smith), 1769. 
Elizabeth Murray Smith zajmowała się importem i sprzedażą brytyjskich kapeluszy i tkanin. Prowadziła własną firmę i cieszyła się niezależnością finansową, co było rzadkością wśród kobiet w kolonialnej Ameryce. Prawdopodobnie sama zleciła namalowanie tego portretu.

John Singleton Copley zasłynął również z portretów ważnych postaci politycznych, takich jak Paul Revere, John Hancock i Samuel Adams...

Paul Revere, 1768 - był najsłynniejszym bostońskim patriotą i złotnikiem, a także oficerem wojskowym i przemysłowcem, który odegrał kluczową rolę w pierwszych miesiącach amerykańskiej wojny o niepodległość w Massachusetts. W 1775 roku odbył swoją słynną nocną przejażdżkę, aby ostrzec swoich rodaków przed zbliżającymi się wojskami brytyjskimi przed bitwami pod Lexington i Concord.

John Hancock, 1765 - był amerykańskim mężem stanu, czołową postacią w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych i pierwszym sygnatariuszem Deklaracji Niepodległości USA.  
Znany dziś przede wszystkim ze swojego odważnego podpisu na Deklaracji Niepodległości. 

Joseph Warren, około 1765 - nosił przydomek "Wódz" wśród bostońskich radykałów przed rewolucją. Często publikował artykuły w gazetach, krytykując Brytyjczyków, i zasłynął jako porywający mówca.  
Był wybitnym lekarzem (na obrazie jego łokieć opiera się na stosie ilustracji anatomicznych). Warren zginął w bitwie pod Bunker Hill w 1775 roku.
 
Ralph Izard i Alice Delancey Izard, 1775. 
Ten monumentalny podwójny portret, będący częściowo portretem, a częściowo relacją z podróży, był jednym z pierwszych dzieł, jakie Copley namalował po opuszczeniu Bostonu i udaniu się do Europy.  
Podczas swojej podróży po Włoszech Copley poznał rodzinę Izardów, zamożną parę z Karoliny Południowej, wykształconych kolonistów, którzy z wielkim entuzjazmem interesowali się włoską sztuką i zabytkami.
Obraz pokazuje  niektóre z miejsc, które odwiedzili, w tym rzymskie Koloseum.  
Chociaż obraz był pierwotnie przeznaczony dla posiadłości rodziny Izard w Południowej Karolinie, nigdy nie przekroczył Atlantyku za życia Copleya. Para straciła swój majątek podczas wojny o niepodległość i nigdy nie weszła w posiadanie dzieła sztuki. 
Na stronie internetowej Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie znalazłem informację, pochodzącą z książki Rachel Swarn "American Tapestry": prapradziadkowie Michelle Obamy byli niewolnikami plantatora ryżu z Karoliny Południowej, Ralpha Izarda, który z niemal stuprocentową pewnością był spokrewniony z naszą rodziną Izardów.

 
Kolonialny Boston wydawał się Copleyowi zbyt małą sceną; marzył o Londynie. Ambicja artysty ostatecznie zaprowadziła go tam w 1775 roku; pozostał tam do końca życia. 
W Londynie odniósł znaczny sukces jako portrecista przez następne dwie dekady, a także namalował szereg dużych obrazów historycznych.  
 
Thomas Lane i jego siostra Harriot, około 1792.
Styl Copleya szybko zmienił się po osiedleniu się w Anglii. Jego brytyjskie prace są znacznie swobodniej malowane niż amerykańskie. Rodzina Lane'ów była londyńską rodziną bankierów, która świadczyła usługi finansowe wielu bostońskim kupcom.