Wspomnienie...

Listy świ ą teczne, kartki świ ą teczne - wszyscy je mamy i by ć  może wysyłamy je także. Pisanie ich to miła tradycja, ale niestety zanikająca - coraz mniej osób to robi. Świąteczna lista adresów staje się coraz krótsza.  Ktoś odchodzi z tej listy,  ktoś wysyła wiadomość  e-mailem lub SMS-em, i kartek jest mniej. Na każdej kartce świ ąte cznej jest znaczek i cz ę sto to są piękne znaczki,  takie małe dzieła sztuki.

Kiedy gaśnie twoje światło, idziesz dalej Idziesz dalej niż obrazy, które znasz Kiedy gaśnie twoje światło, idziesz dalej Tuli cię ciepła mgła...   Kazimierz Szemioth (1933 - 1985) - niezwykły artysta, malarz i poeta,  tak jakby trochę teraz zapomiany. Twórca przepięknych akwareli i wierszy. Przechowuję 3 karki z akwarelami Kazimierza Szemiotha.  Otrzymałam je dosyć dawno w okresie świątecznym od moich koleżnek z Lublina. Wszystkie trzy przedstawiają jeden z ulubionych tematów artysty: Tatry i konie.   Konie chłopskie, spracowane, ciągnące furmanki...

                                                                 Śnieg dla mnie był zawsze   miękki, ciepły i niebieski. Śnieg dla mnie był zawsze świąteczny: czy to gdy spadł na choinkę z anielskimi włosami, czy gdy był kurzu tumanem podczas przemarszu sosen. fragment wiersza "Śnieg Bożego Narodzenia" - Antoni Podsiad

  Pada śnieg, prószy śnieg,  wszędzie go nawiało.  Dachy białe już są.  Na ulicach biało.  Strojne w biel, w srebrny puch,  latarnie się wdzięczą.  Dziń-dziń-dziń-dziń-  dzwonki sanek brzęczą.  Pada śnieg, prószy śnieg  bielutki jak mleko.  W sklepach gwar, w sklepach ruch:  - Gwiazdka niedaleko!  Jeszcze dzień, jeszcze dwa,  chłopcy i dziewczynki!  Będą stać niby las  na rynku choinki   Wiersz  Józefa Czechowicza "Zima"

Kroki skrzypią po śniegu, jak kartoflana mąka Gałęzie drzew wyciągają do mnie Swoje sękate, kościste ręce Granatowe niebo kłuje w oczy igłami gwiazd Wiatr na kablach szaleje w piosence Sypie piaskiem śniegu w twarz.. . Elżbieta Chabros Kapliczka - Stanisława Mąka , 1987 rok  

Całą noc padał śnieg, cichy, cichuteńki, Przyszedł świt, a tu świat cały biały, bielusieńki, Jakby kto świata skroń gładził chłodem białej ręki I powiedział szeptem doń: Nic się nie bój mój maleńki...