Malarstwo impresjonistów amerykańskich w Muzeum Sztuk Piękych w Bostonie
Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie słynie ze swojej kolekcji dzieł europejskiego malarstwa impresjonistycznego – kolekcji, która powstała dzięki wczesnemu zainteresowaniu bostońskich kolekcjonerów nowoczesnym malarstwem francuskim. W muzeum znajduje się wiele światowej sławy dzieł francuskiego malarstwa impresjonistów europejskich.
W muzeum bostońskim znajdują się także obrazy reprezentujące amerykański impresjonizm który rozwijał się od lat 80. XIX wieku do początku XX wieku.
W muzeum bostońskim znajdują się także obrazy reprezentujące amerykański impresjonizm który rozwijał się od lat 80. XIX wieku do początku XX wieku.
W okresie rozkwitu malarstwa impresjonistycznego we Francji niewielka grupa amerykańskich artystów udała się do tego kraju.
Wielu z nich studiowało w prestiżowej paryskiej szkole artystycznej Académie Julian, a niektórzy przenieśli się do Giverny, by dołączyć do kolonii artystycznej założonej przez Claude Monet.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 roku większość amerykańskich artystów z Giverny powróciła do kraju. Wielu z nich kontynuowało malarstwo w stylu impresjonistycznym, wprowadzając do swojej twórczości techniki które poznano we Francji.
✯ Childe Hassam (1859-1935), Wybitny amerykański malarz i twórca licznych dzieł, uważany jest za najsłynniejszego amerykańskiego impresjonistę. Szczególne uznanie zyskał dzięki swoim scenom miejskim i nadmorskim. W ciągu swojej kariery stworzył ponad 3000 obrazów, akwarel, akwafort i litografii.
Na obrazie O zmierzchu / Boston Common o zmierzchu, (At Dusk /Boston Common at Twilight) 1885-86 Hassam przedstawił najstarszy park w Bostonie.
Elegancko ubrana kobieta spaceruje po jednej z alejek, które powstały na Boston Common, przekształcając pastwisko i plac defilad w elegancką miejską oazę.
Elegancko ubrana kobieta spaceruje po jednej z alejek, które powstały na Boston Common, przekształcając pastwisko i plac defilad w elegancką miejską oazę.
✯ W jednym z poprzednich wpisów wspomniałam o wystawie Boston Loves Impressionists. Na liście dziesięciu najpopularniejszych obrazów impresjonistycznych — wybranych przez publiczność — znalazło się tylko jedno dzieło amerykańskiego artysty i była to kobieta: najpopularniejsza i najwybitniejsza amerykańska malarka impresjonistyczna — Mary Stevenson Cassatt (1844-1926).
Mary Stevenson Cassatt przez wiele lat mieszkała w Paryżu, gdzie zyskała uznanie w tamtejszych kręgach artystycznych. Jej twórczość zwróciła uwagę Edgara Degas, który zaprosił ją do wystawiania swoich prac wraz z impresjonistami, wprowadzając ją tym samym w krąg paryskiej awangardy.
Mary Stevenson Cassatt - W loży (In the Loge), 1878
Na tym obrazie, w przeciwieństwie do swojego przyjaciela Edgara Degasa, Cassatt skupiła się na widzach, a nie na artystach.
To dzieło — zakupione przez Degasa — przedstawia młodą kobietę siedzącą w loży Opery Paryskiej: w tym samym miejscu, w którym Degas studiował ruchy tancerek do swoich obrazów.
Mary Stevenson Cassatt - W loży (In the Loge), 1878
Na tym obrazie, w przeciwieństwie do swojego przyjaciela Edgara Degasa, Cassatt skupiła się na widzach, a nie na artystach.
To dzieło — zakupione przez Degasa — przedstawia młodą kobietę siedzącą w loży Opery Paryskiej: w tym samym miejscu, w którym Degas studiował ruchy tancerek do swoich obrazów.
Mary Stevenson Cassatt - Herbata (Le Thé; The Tea), około 1880.
W salonie eleganckiego paryskiego apartamentu młoda kobieta podejmuje herbatą młodej osobie w kapeluszu i rękawiczkach. Srebrny serwis do herbaty – rodzinna pamiątka – jest po prawej stronie obrazu.
W salonie eleganckiego paryskiego apartamentu młoda kobieta podejmuje herbatą młodej osobie w kapeluszu i rękawiczkach. Srebrny serwis do herbaty – rodzinna pamiątka – jest po prawej stronie obrazu.
Kiedy Cassatt zaprezentowała ten obraz na wystawie impresjonistów w 1880 roku, francuski krytyk Paul Mantz skrytykował jej umiejętności malarskie mówiąc, że nieszczęsna cukiernica unosi się w powietrzu jak we śnie.
✯ Edmund Tarbell (1862-1938) Matka z dzieckiem w łodzi (Mother and Child in a Boat), 1892.
Edmund Tarbell, jeden z pionierów amerykańskiego impresjonizmu.
Na tym obrazie przedstawił swoją żonę i córkę.
Edmund Tarbell kształcił się w Szkole Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie, a później został jednym z jej najbardziej wpływowych nauczycieli.
Nancy Graves miała trzy siostry i jednego brata Edmunda Jr., którego
krótkie życie było niezwykle interesujące i przez pewien czas związane z Polską.
Edmund Pike Graves, Jr. (1891-1919) ukończył Harvard College, uzyskując tytuł Bachelor of Arts (A.B.)
krótkie życie było niezwykle interesujące i przez pewien czas związane z Polską.
Edmund Pike Graves, Jr. (1891-1919) ukończył Harvard College, uzyskując tytuł Bachelor of Arts (A.B.)
W Kanadzie zaciągnął się do Royal Flying Corps. Został instruktorem pilotażu w Teksasie (gdzie Royal Flying Corps miał swoją zimową bazę) i samodzielnie nauczył się wykonywania akrobacji na samolocie marki Curtiss. W maju 1918 roku awansował na stopień porucznika (first lieutenant).
Graves Jr. wypłynął do Europy w 1918 roku, lecz po przybyciu do Szkocji dowiedział się, że I wojna światowa dobiega końca. Mimo to nadal dążył do czynnej służby i pozostał w szeregach Royal Air Force.
Zgłosił się na ochotnika do udziału w szeregu działań powojennych, pozostając w wojsku do lipca 1919 roku. Następnie wstąpił do nowo utworzonej Eskadry Kościuszkowskiej – formacji amerykańskich pilotów walczących w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej przeciwko Rosji. Graves wykonał kilka lotów nad liniami wroga.
22 listopada 1919 roku Graves przebywał we Lwowie, gdzie brał udział w pokazach lotniczych. Gdy próbował wykonać "podwójną beczkę" na wysokości zaledwie 150 stóp, skrzydło jego samolotu uległo złamaniu. Graves wyskoczył z maszyny, lecz jego spadochron nie otworzył się na czas. Zginął na miejscu. Harvard Library
Jeden z jego kolegów ze Eskadry Kościuszkowskiej powiedział o nim że Był bezsprzecznie najlepszym pilotem z nas.
Pogrzeb porucznika Edmunda Gravesa odbył się 24 listopada 1919 roku i został odprawiony z najwyższymi honorami ze strony rządu polskiego. W kondukcie żałobnym wzięły udział tysiące osób, w tym attaché wojskowi z Francuskiej Misji Wojskowej w Polsce. Porucznik spoczął we Lwowie, na Cmentarzu Obrońców Lwowa (będącym częścią Cmentarza Łyczakowskiego); pośmiertnie odznaczono go Krzyżem Walecznych. Wikipedia
Przedstawiona jest tu żona malarza oraz jej odbicie w lustrzanych drzwiach czarnej szafy, która stała w holu letniego domu rodziny Chase’ów w Shinnecock na Long Island.
✯ Joseph DeCamp (1858-1923) Niebieska filiżanka (The Blue Cup), 1909 Na obrazie młoda kobieta wydaje się być przedstawiona jako służąca, pochłonięta codziennymi obowiązkami, a jednocześnie zachwycona wykwintną chińską porcelaną, którą trzyma w rękach.
✯ Frank Benson (1862-1951) Eleanor, 1907
Benson namalował swoją córkę Eleanor w ich letnim domu w North Haven w stanie Maine. Frank Benson był jednym z założycieli amerykańskiej grupy impresjonistów Ten American Painters (często nazywanej The Ten). Był jednym z amerykańskich malarzy, którzy kształcili się we Francji.
Benson namalował swoją córkę Eleanor w ich letnim domu w North Haven w stanie Maine. Frank Benson był jednym z założycieli amerykańskiej grupy impresjonistów Ten American Painters (często nazywanej The Ten). Był jednym z amerykańskich malarzy, którzy kształcili się we Francji.
Frederic Porter Vinton (1846–1911) - Praczka (La Blanchisseuse) , 1890
W 1889 roku Vinton wraz z żoną udali się w osiemnastomiesięczną podróż do Europy, spędzając czas w Grez-sur-Loing – popularnej kolonii artystycznej położonej w pobliżu Fontainebleau, na południe od Paryża. Tam, pracując w plenerze na brzegach rzeki Loing, Vinton namalował ten obraz przedstawiający kobietę piorącą bieliznę.
✯ Winslow Homer (1836-1910) Chłopcy na pastwisku (Boys in a Pasture), 1874.
Winslow Homer - Drewno wyrzucone na brzeg, (Driftwood), 1909
Ten obraz jest hołdem dla burzliwego wybrzeża Prouts Neck w stanie Maine, gdzie Homer spędził ostatnie dwadzieścia siedem lat swojego życia. Samotna postać próbuje uratować ogromny pień drzewa, wyrzucony na skały przez wzburzone morze.
Obraz Drewno wyrzucone na brzeg, namalowany rok przed śmiercią artysty, jest ostatnim ukończonym dziełem Winslow Homera. Odrzucił zaproszenie brata na kolację z okazji Święta Dziękczynienia, pisząc: Mam mało czasu na cokolwiek – wiele listów pozostało bez odpowiedzi, a praca jest niedokończona. Maluję.
Obraz Drewno wyrzucone na brzeg, namalowany rok przed śmiercią artysty, jest ostatnim ukończonym dziełem Winslow Homera. Odrzucił zaproszenie brata na kolację z okazji Święta Dziękczynienia, pisząc: Mam mało czasu na cokolwiek – wiele listów pozostało bez odpowiedzi, a praca jest niedokończona. Maluję.
✯ John George Brown (1831-1913) Czytanie na skałach, Grand Manan, Reading on the Rocks, Grand Mahan, około 1877
Ten piękny obraz trafił do kolekcji Muzeum Sztuk Pięknych w Bostonie jako dzieło Winslow Homera, którego podpis widnieje obok daty w lewym dolnym rogu. Jednak wkrótce potem kuratorzy i badacze zaczęli kwestionować ten podpis ze względu ma charakter malowania i pewne detale tego obrazu. W latach 80. XX wieku obraz został zidentyfikowany jako dzieło Browna.
Podpis Homera prawdopodobnie został dodany do dzieła, aby zwiększyć jego wartość na rynku sztuki.
✯ William Morris Hunt (1824-1879) - Pani Robert C. Winthrop (Frances Pickering Adams), Mrs. Robert C. Winthrop (Frances Pickering Adams), 1861
Obraz ten powstał na podstawie fotografii pani Frances Winthrop. Podczas podróży po Europie w 1860 roku pani Winthrop zmarła na gruźlicę. Na tym portrecie Hunt przedstawił ją jako ówczesny ideał kobiecości – młodą, o bladej cerze i odizolowaną od politycznych zawirowań tamtych czasów.
William Morris Hunt to brat Richarda Morrisa Hunta, znanego architekta, który projektował wspaniałe domy dla zamożnych rodzin, w tym prywatne rezydencje i domy wakacyjne dla nowojorskiej elity. Richard był architektem wspaniałej posiadłości Biltmore w Karolinie Północnej, którą zbudował dla rodziny Vanderbiltów – był to największy dom, jaki kiedykolwiek zbudowano w Ameryce.
Henry Ossawa Tanner był pierwszym afroamerykańskim malarzem, który zyskał międzynarodowe uznanie. Ten amerykański artysta znaczną część swojej kariery spędził we Francji gdzie studiował w Académie Julian i gdzie zdobył uznanie w kręgach francuskiej bohemy artystycznej. W 1923 roku rząd francuski nadał Tannerowi tytuł kawalera Legii Honorowej.
Stały pobyt Tannera we Francji dał mu możliwości niedostępne w Stanach Zjednoczonych: wolność od uprzedzeń rasowych w rodzinnej Filadelfii oraz szacunek dla scen biblijnych, sztuki religijnej - tematów, które najchętniej malował.
W 1897 roku podróżował do Kairu w Egipcie, gdzie namalował wnętrze meczetu w kompleksie Mameluków z XV wieku, Qait Bey, arcydzieło architektury islamskiej.
Henry Ossawa Tanner - Scena uliczna w Tangerze (Street Scene, Tangiers), około 1910
Tanner odbył serię podróży do Maroka, począwszy od około 1910 roku, wzbogacając swoje wcześniejsze obrazy, malowane na podstawie pocztówek i fotografii, o osobiste doświadczenia. Jego widok nieznanej ulicy wydaje się egzotyczny i odległy.
Tanner odbył serię podróży do Maroka, począwszy od około 1910 roku, wzbogacając swoje wcześniejsze obrazy, malowane na podstawie pocztówek i fotografii, o osobiste doświadczenia. Jego widok nieznanej ulicy wydaje się egzotyczny i odległy.
