Grenville Lindall Winthrop — wybitny amerykański kolekcjoner — oraz jego wspaniała kolekcja sztuki w Muzeum Uniwersytetu Harvarda

 


W świecie sztuki nie tylko artyści i ich dzieła odgrywają kluczowe role. Równie fascynujące są postacie kolekcjonerów, którzy z pasją i zaangażowaniem gromadzą cenne obiekty, tworząc unikatowe zbiory. Dla wielu z nich, kolekcjonowanie jest nie tylko hobby, ale prawdziwą obsesją, która kształtuje ich życie. 
...dzięki swojej pasji i intuicji, stworzyli kolekcje, które do dziś budzą podziw i fascynację.
Wspólne dla tych kolekcjonerów było nie tylko bogactwo, ale przede wszystkim wizja, dzięki której potrafili dostrzec prawdziwą wartość dzieła sztuki, często, zanim stało się ono powszechnie uznawane. 


Przykładem tego mogą być imponujące kolekcje dzieł impresjonistycznych w muzeach Bostonu i Cambridge, które zostały przekazane tym instytucjom kulturalnym przez prywatnych kolekcjonerów.

Wybitnym kolekcjonerem sztuki był Greenville Lindall Winthrop (1864–1943) z Nowego Jorku – amerykański prawnik, którego życiową pasją była sztuka i piękno. 
Do połowy lat dwudziestych jego kolekcja rozrosła się do tego stopnia, że ​​jego przestronny dom w dzielnicy Murray Hill na Manhattanie stał się zbyt mały.
Dla swojej kolekcji wybudowal nowy dom — na podwójnej działce przy 15 East 81st Street, w pobliżu Metropolitan Museum.
W nowym domu — który był już muzeum — miał dla siebie sypialnię, jeden pokój gościnny oraz szereg dodatkowych pomieszczeń, wypełnionych uporządkowanymi przedmiotami ułożonymi z obsesyjną starannością: wczesną ceramiką Wedgwooda, obrazami prerafaelitów, maskami mezoamerykańskimi, włoskimi obrazami na złotym tle, francuskimi rysunkami, zegarami czy koreańskimi posągami Buddy...


Greenville Lindall Winthrop zgromadził jedną z najważniejszych, a zarazem najmniej znanych kolekcji, jakie kiedykolwiek powstały w Stanach Zjednoczonych (Stephan S. Wolohojian kurator w Harvard Art Museums*). 
Gdy w 1943 roku Greenville Lindall Winthrop zmarł, zapisał swoją kolekcję dzieł sztuki Uniwersytetowi Harvard. Była to kolekcja ogromna – licząca około 4000 obiektów. Zapis testamentowy Winthropa pozostaje do dziś największym tego rodzaju darem przekazanym w jednorazowym akcie na rzecz jakiegokolwiek uniwersytetu. 
Grenville Lindall Winthrop strzegł swych skarbów z niezwykłą starannością i nigdy ich nie wypożyczał. Muzea Sztuki Uniwersytetu Harvard także kontynuuje tę zasadę. 
Harvard Muzeum nigdy nie wystawiło kolekcji Winthropa w całości; w wyniku tego jej bogactwo, niezwykłość pozostają ukryte – dostępne jedynie dla wąskiego kręgu specjalistów.

*Harvard Art Museums to trzy dawniej odrębne muzea: Fogg Museum, Busch-Reisinger Museum i Arthur M. Sacklera Museum. 

✯    ✯    ✯ 

✯ Claude Monet (1840–1926) - Droga do Farmy Saint-Siméon, Honfleur, 1867 (Road toward the Farm Saint-Siméon, Honfleur)

Monet namalował co najmniej dziesięć widoków tej drogi. 

Od początku XIX wieku niewielkie miasteczko Honfleur w Normandii było popularnym celem podróży malarzy pejzażystów, a gospoda w Saint-Siméon stała się nieformalną kolonią artystyczną.

Claude'a Moneta często widywano malującego śnieg. Jak zauważył jeden z krytyków: Dostrzegliśmy mały grzejnik, następnie sztalugi, a potem dżentelmena otulonego trzema płaszczami, w rękawiczkach, z twarzą wpół zamarzniętą. Był to pan Monet, studiujący jeden z aspektów śniegu.